Εύβοια, καλοκαίρι 1944: Ο Παπαθανασόπουλος και οι "Τσολιάδες" του λεηλατούν και σκοτώνουν

 Ολόκληρη και για πρώτη φορά η έκθεση του ταγματάρχη των Ταγμάτων Ασφαλείας Τσιρίνη Γεωργίου

Γιώργος Μιλτ. Σαλεμής 

Το καλοκαίρι του 1944 συντελείται η κορύφωση του κατοχικού δράματος. 

Οι Γερμανοί οργιάζουν με αλλεπάλληλες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις. Το "κράτος" βρίσκεται υπό διάλυση καθώς αδυνατεί να λειτουργήσει στοιχειωδώς και να καλύψει έστω τις ανάγκες των δικών του οργάνων. Καμία αποστολή πληθωριστικού χρήματος από την Αθήνα στις επαρχίες δεν είναι ασφαλής. Καμία δυνατότητα συλλογής φόρων, σε είδος και σε χρήμα, δεν είναι δυνατή. Ο ΕΛΑΣ έχοντας φτάσει στο μέγιστο της μαζικοποίησης και της δράσης του καθιστά κυριολεκτικά τους κατακτητές πολιορκούμενους. Οι εξορμήσεις των εκκαθαριστικών μόνον με χιλιάδες στρατιώτες είναι δυνατές και μόνο για λίγες, πολύ λίγες, ημέρες επιτυγχάνεται ο έλεγχος κάποιων περιοχών. 

Εκείνη ακριβώς την περίοδο των τριών μηνών του καλοκαιριού του 44 είναι που και ο Παπαθανασόπουλος εντείνει την τρομοκρατία και στις δύο πλευρές του Ευβοϊκού. 

Το "μικρό Χαϊδάρι", οι φυλακές της Χαλκίδας, έχουν γεμίσει και αναζητείται κτήριο για...την επέκτασή τους. Άνδρες, γυναίκες, γέροι, γριές και έφηβοι, στοιβάζονται για διαλογή και μετά στέλνονται είτε στο απόσπασμα, είτε στο μεγάλο Χαϊδάρι κι από κει ίσως στην Καισαριανή ίσως στη Γερμανία. Ο ίδιος ο Παπαθανασόπουλος, το έχουμε δείξει αλλού, επαίρεται για την κτηνωδία του αυτή δίνοντας τους αριθμούς των εκτελέσεων και των φυλακίσεων. Ο ίδιος αυτός δήμιος καθορίζει ότι κανείς άλλος πλην του ιδίου δεν μπορεί να διατάξει αποφυλακίσεις κρατουμένων. 

Ο ίδιος είναι που πρωτοστατεί και στη λεηλασία! Η έκθεση Τσιρίνη είναι ένα τεκμήριο της εποχής εκείνης. Συντάσσεται εν θερμώ, λίγες μέρες μετά τα πλιάτσικα και διαρκούσης της Κατοχής. Υποβάλλεται στη διοίκηση των Ταγμάτων Ασφαλείας, στην Αθήνα, καθώς οι διαμαρτυρία του τον έχει θέσει στη δυσμένεια του Παπαθανασόπουλου και τον έχει απομακρύνει από τη Χαλκίδα. 

Το γνήσιο του τεκμηρίου το πιστοποιεί ένας άλλος συνεργάτης των Γερμανών, ο διαβόητος Νίκος Αναγνωστόπουλος. Βρίσκεται κι αυτό, το έγγραφο, στο Αρχείο Δουατζή, ανάμεσα στα έγγραφα που ο αείμνηστος Γιάννης Δουατζής κατάφερε να αποκτήσει έναντι γερής αμοιβής. 

Δεν πιστοποιούν λοιπόν "την ρεμούλα" κάποιοι "απάτριδες" και "άθεοι" κομμουνισταί! Την πιστοποιούν οι ίδιοι οι άνθρωποι της πυραμίδας που στήριξε τους Γερμανούς στον ανελέητο πόλεμο κατά της Ελλάδας. 

Μερικές σημαντικές σημειώσεις:

1. Ο αξιωματικός Τσιροδήμος που αναφέρεται στο κείμενο, συνελήφθη από τον ΕΛΑΣ και κρατήθηκε μαζί με τους υπόλοιπους στη Χαλκίδα. Μετά την Ανακωχή, όλοι μαζί, ΕΛΑΣ και κρατούμενοι, συμπτύχθηκαν στην Στυλίδα. Στην Αγία Μαρίνα της Στυλίδας ανακρίθηκαν και εκτελέστηκαν έντεκα (11). Ανάμεσα σ' αυτούς τους "έντεκα" και ο Τσιροδήμος, ο Παλαιοδημόπουλος (εγκάθετος του Γερακίνη στον ΕΛΑΣ που αυτομόλησε στα Τάγματα), ο Λύκος διοικητής της Ειδικής Ασφάλειας Ευβοίας, ο Λήσταρχος Καραθανάσης και ο μεγαλοσυμβολαιογράφος Σπυρόπουλος. Ο Καραθανάσης είναι εκείνος που αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον Βενιζέλο στην Κηφισίας. Είχε εγκατασταθεί στη Χαλκίδα και μεταξύ άλλων έκανε και μεταφορές με καΐκι "δικό του". Τέλος η ύπαρξη ενός σημαίνοντος συμβολαιογράφου στους επιλέκτους "έντεκα" δεν είναι τυχαία. Προφανώς σχετίζεται με περιουσίες και με τους "πλουτίσαντες εν τη Κατοχή". Αλλά για τους "έντεκα" θα επανέλθουμε κάποια άλλη στιγμή. Η έρευνα συνεχίζεται.... 

2. Οικονομικός Έφορος της Εύβοιας, για τον οποίο υπάρχει αναφορά στην Έκθεση, θα πρέπει να ήταν, χωρίς να έχει διασταυρωθεί, ο Δημ. Κουτσογεωργόπουλος. Τουλάχιστον αυτός ήταν Έφορος στις 9 Νοεμβρίου 1943, όταν η διοίκηση του 7ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ διατάσσει τη σύλληψή του. Τη διαταγή υπογράφουν οι, Συνταγματάρχης Ξενοφών (Δημ Κασσάνδρας), Όθρυς, Βουρλιάς. 

3. Ταυτόχρονα με τη ρεμούλα που περιγράφει ο Τσιρίνης ετοιμάζεται και πραγματοποιείται η τρίτη ομαδική εκτέλεση αγωνιστών στη Στρατώνα.

4. Για την κατάσταση στη Νομαρχία Ευβοίας στις αρχές του καλοκαιριού 1944 δείτε κι εδώ.

ΠΑΡΑΝΟΜΊΑΙ

 

Λαβούσαι χώραν εις βάρος ιδιωτών Ευβοίας εκ μέρους Προσώπων της Στρατιωτικής Διοικήσεως

 

Α) Περί τα τέλη Μαΐου 1944 συνεστήθη επιτροπή ανοίγματος Εβραϊκών Καταστημάτων εν Χαλκίδι με Πρόεδρον τον Ταγματάρχην Πεζικού Λιάκον Θωμάν. Άπαντα τα είδη ταύτα αναριθμήτου αξίας συνεκεντρώθησαν εις αποθήκην από την οποίαν εξήγοντο και διανήμοντο εις τους αξιωματικούς του Επιτελείου της Στρατιωτικής Διοικήσεως και συμφώνως των οδηγιών του Επιτελάρχου Ταγματάρχου Πολιτάκη Γεωργίου, όστις διήυθυνε την όλην επιχείρησιν.

Εκ των ανωτέρω ειδών (μόνον ο έφορος  Χαλκίδος δύναται να γνωρίζη την ποσότητα) είναι ζήτημα αν θα έμειναν ελάχιστα είδη.

 

Β) Κατά την εις Στενήν άφιξιν του Στρατηγού κ. Παπαθανασοπούλου μετά της ακολουθίας του (22^α Ιουνίου) εφορτώθησαν εκ μέρους των οργάνων του (Ανθυπολοχαγός Τσιροδήμος και Σια) δύο αυτοκίνητα φορτηγά με είδη τροφίμων ήτοι: 4 βαρέλια τυρού, αραβοσίτου, φάβας και άλλα ως ψιλικών ειδών. Άπαντα τ’ ανωτέρω ανευρέθησαν παρά του Τάγματός μου τα οποία μετά την εξακρίβωσιν ότι ταύτα ανήκουσιν εξ ολοκλήρου εις τον παντοπώλην Κάτω Στενής Χαράλαμπον Κυράναν απεδόθησαν. Το τοιούτον  ενεφέρθη εις τον Στρατηγόν τόσον παρ’ εμού όσον και παρά του Συνταγματάρχου κ. Γερακίνη εις Ταγματάρχην Αναστασίου όστις μας απήντησεν ως εξής: «Αμ γι’ αυτά τα πράγματα ήλθεν ο Τσιροδήμος».

 

Γ) Αι επιχειρήσεις 18 και 19 προς Θεολόγον εις ουδένα άλλον σκοπόν απέβλεπον ει μη μόνον εις την εξηπηρέτησιν προσώπων εκ της περιοχής ταύτης δια την συγκομιδήν του σιταριού (Τσώκος, Βτούρμας, Καραγιάννης, και Βαρσαμάς της Ειδικής Ασφάλειας) και εκ παραλλήλου συγκέντρωσιν σιτηρών υπό τύπον δεκάτης.

 

Δ) Το κατακορύφωμα όμως της μεγάλης ρεμούλας εγένετο κατά τας επιχειρήσεις της Β. Ευβοίας από 24 Ιουλίου μέχρι 5^ης Αυγούστου 1944.

Συμφώνως Διαταγής επιχειρήσεων την 25-7-44 ευρισκόμην με το Τάγμα μου (εις λόχος) εις Καμαρίτσαν. Την επομένην αφίχθη και ο Στρατηγός με το Επιτελείον του. Εκινήθην με τον Στρατηγόν επικεφαλής καθ’ όλην την περίοδον των επιχειρήσεων πλην μόνον κατά την 30-7-44 απεχωρίσθην με το ήμισυ της δυνάμεως μεθ’ ό συνηντήθην εκ νέου εις Στροφιλιάν μέχρι πέρατος των επιχειρήσεων.

Ως πρώτη δυσαρέσκεια με τον Στρατηγόν κατά τας επιχειρήσεις ταύτας ήτο διότι αντί 8.000 οκάδ σίτου και 4.000 οκαδ βρώμης όπερ έδει να συγκέντρωνα ως δεκάτη μετέφερα μόνον 650 οκαδ σίτου.

 

Ε) Κατά την Πίλι μετάβασίν μας εισήλθεν πρώτος με το τμήμα μου και συνέχισα την κίνησίν μου προς Βλαχιά και εις τον Κόλπον Πίλι προς λήψιν μέτρων ασφαλείας. Κατά την εκ του Χωρίου διέλευσίν μου  ουδέν εκ των Καταστημάτων ήτο ανοικτόν λόγω του φόβου των κατοίκων. Κατά την επιστροφήν μου το εσπέρας είδον ιδίοις όμμασι να λεηλατούνται τα καταστήματα παρά της ακολουθίας του Στρατηγού  (ο υποφαινόμενος απεχωρίσθη προσωρινώς δια τακτικήν αποστολήν) αφηρέθησαν μεταξύ των άλλων και άπαντα τα φάρμακα του εκεί μοναδικού Φαρμακείου πλην πλουσιοτάτου εις ποσότητα φαρμάκων λόγω της αποστάσεως και διακοπής συγκοινωνίας μετά της Χαλκίδος. Κατά την μαρτυρίαν του Υπολοχαγού Γερακίνη Ηλία του Προέδρου Κοινότητας Μαντουδίου και άλλων αξιοπίστων προσώπων η αξία των φαρμάκων ήτο απροσδιόριστος, καθ’ όσον το πλείστον των φαρμάκων ήσαν Σπεσιαλιτέ. Εις μάτην ικέτευον οι προύχοντες του Χωρίου να τους αφήση εν μέρος τουλάχιστον πλην δεν εισηκούσθησαν.

Τα φάρμακα ταύτα ανήρχοντο εις 4 κιβώτια (τετράγωνα μεγάλα) τα οποία μετεφέρθησαν εις Στραφιλιά και εκείθεν δια δρομολογίου μέσω Μαντουδίου- Αχμέτ Αγά- Νεροτριβιά- Ψαχνά- Χαλκίδα φορτωθέντα επί δύο μεταγωγικών. Κατά την διέλευσίν μας εκ της ατραπού Αχμέτ Αγά προς αυχένα Νεροτριβιάς εν εκ των κιβωτίων έπεσε και πολλά των φαρμάκων αχύθησαν..

Κατά την διάρκειαν  των ημερών τούτων πλειστάκις ανέφερον εις τον Στρατηγόν και εις τον Επιτελάρχην δια κλοπιμαία είδη ρουχισμού εκ μέρους των ανδρών του Επιτελείου και συγκεκριμένως εις Αγίαν Τρίτην πλην ουδέν μέτρον ελαμβάνετο δια τους πραγματικώς ληστοπειρατάς οπλίτας του (Χωροφύλαξ Σκοπελίτης, Στρατιώτης Καρατσόλιας και ενός άλλου καταγομένου εξ Αθηνών).

 

Ζ) Κατά το ως άνω χρονικόν διάστημα άλλα τμήματα αποβιβασθέντα εις Λίμνην Ευβοίας και Κρυόβρυσι συνεκέντρωναν προϊόντα και ό,τι άλλο είδος συνήντον και το μετέφερον εις Λίμνην με φορτηγά ζώα και εκείθεν με το βενζινόπλοιον του τέως Ληστάρχου Καραθανάση εις Χαλκίδα. Κατά τας επισήμους και θετικάς πληροφορίας κατά το διάστημα των οκτώ ημερών έκαμε δύο ταξείδια μέχρι Χαλκίδος και δια τα οποία μη δυνάμενοι να αποκρύψωσι τα είδη ταύτα συνεκρότησαν τύποις μόνον επιτροπήν εκ του Συνταγματάρχου Δρέλια Περικ, Ταγματάρχου Παπαδάκη Παύλου και Λοχαγού Χουρμουσιάδου Αλεξ.

Πάντα τ’ ανωτέρω ως και δια τα είδη των Εβραϊκών Καταστημάτων, όταν επέστρεψα πλέον εις Χαλκίδα και εκλειπόντων των λόγων της εκστρατείας κατά της Βορείου Ευβοίας ανέφερον προφορικώς και εγγράφως δια προσωπικής προς τον Στρατηγόν αναφοράς μου (προς απόδειξιν ταύτης έχω εις χείραςς μου τον επιστραφέντα φάκελλον την 5^ην Αυγούστου με αποτέλεσμα την αυτήν ημέραν να εκδώση Διαταγήν εκδιώξεώς μου εκ Χαλκίδος θέτων μοι εις την διάθεσιν του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης (Διεύθυνσιν Πεζικού).

Τ’ αποτέλεσμα της αναφοράς μου δεν γνωρίζω καθ΄όσον μετά πάροδον 4 ημερών ανεχώρησα λαβών φύλλον πορείας.

 

 

Εν Αθήναις τη 20-8-1944

 

ΤΣΙΡΙΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

 

Ταγματάρχης

 

 

Υπεβλήθη εις Ανωτάτης Διοίκησιν

Ευζώνων Ασφαλείας (Γραφείον Διοικητού)

Την 22-8-44

Ανδρέας Μούντριχας-Ορέστης τόμος 1ος

 

Ανδρέας Μούντριχας-Ορέστης τόμος 2^ος

 

Εύβοια. Δυο μεγάλοι αγωνιστές της Λευτεριάς: Νότης & Άννα Καπνίση!

Ο Νότης Καπνίσης (7) πίσω από τον μητροπολίτη Γρηγόριο και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο την ημέρα της απελευθέρωσης της Χαλκίδας 23 Οκτωβρίου 1944.
Χάρη στην ψυχραιμία των πολιτικών και στρατιωτικών ηγετών του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ αποφεύχθηκε ένας "Μελιγαλάς" ή ένα "Κιλκής" στην Εύβοια. Ο Νότης Καπνίσης ήταν ένας από εκείνους τους σημαντικούς ανθρώπους. 

 Γιώργος Μιλτ. Σαλεμής

Ο αείμνηστος Γιάννης Δουατζής, ο μεγάλος αδελφός του Γιώργου Δουατζή-Όθρυ, μας άφησε ένα τεράστιο και άκρως πολύτιμο αρχείο. 

Δεν αφορά μόνο τον Όθρυ. Αφορά όλη την Αντίσταση στην Εύβοια, αφορά όλα τα τρομερά γεγονότα εκείνης της πενταετίας καθώς στην Εύβοια εκδηλώθηκαν όλοι οι γενικότεροι ανταγωνισμοί συμπυκνωμένοι. 

Ιταλοί, Γερμανοί, ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, Τάγματα Ασφαλείας, Εγγλέζοι... 

Δεν μαθαίνει κανείς μόνο την τοπική ιστορία αλλά ακουμπάει και τα μεγάλα γεγονότα.

Δεν μελετάει κανείς μόνο τα γεγονότα αλλά βρίσκει και ένα σωρό στοιχεία για τους ανθρώπους που πήραν μέρος σ' αυτά! Και ίσως αυτή η συγκέντρωση τόσων στοιχείων για τα πρόσωπα είναι που την κάνει ακόμα πιο σημαντική. 

Αιώνια θα τον ευγνωμονούμε για την τεράστια, σε όγκο και σημασία, εκείνη ερευνητική προσπάθεια, για την οποία, επιπλέον, μερίμνησε ώστε να είναι προσιτή στους μελλοντικούς ερευνητές, καταθέτοντάς την στο ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ.

Ανάμεσα σ' εκείνα τα πολύτιμα τεκμήρια του Αρχείου Γ. Δουατζή, βρίσκουμε κι ένα σημείωμα δικό του για τον Νότη και την Άννα Καπνίση. 

Δεν χρειάζεται να προσθέσω κάτι παραπάνω εγώ ως ερευνητής. 

Παραθέτω το ίδιο το κείμενο όπως είναι στο αρχείο, άνευ ημερομηνίας και υπογραφής.

Ανάμεσα στις γραμμές του, θα βρει ο σημερινός αναγνώστης, και μια σύντομη τοποθέτηση του ίδιου του Νότη Καπνίση προς τον Γιάννη Δουατζή... 

Ανδρέας Μούντριχας-Ορέστης τόμος 1ος

  

Ανδρέας Μούντριχας-Ορέστης τόμος 2^ος

Απελευθέρωση: Δήμαρχος & Δημοτικό Συμβούλιο Χαλκίδος [23 Οκτωβρίου 1944 έως 27 Φεβρουαρίου 1945]

στους τέσσερις μήνες της...Ευβοϊκής Λαϊκής Δημοκρατίας

Γιώργος Μιλτ. Σαλεμής

"Η Νομαρχιακή Επιτροπή του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου Ευβοίας (ΕΑΜ) αναλαμβάνει τη διοίκηση του Δήμου μετά από εξουσιοδότηση των αντιπροσώπων στην Εύβοια, της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας, ορίζοντας εικοσαμελή λαϊκή επιτροπή στις 22/10/1944, μετά από πάνδημο συλλαλητήριο". 

Και οι διάδοχοι αυτών στο βραχύ διάστημα από 27/2/ έως 2/4/1945

Ανδρέας Μούντριχας-Ορέστης τόμος 1ος

  

Ανδρέας Μούντριχας-Ορέστης τόμος 2^ος

Φθινόπωρο 1943: Ο γερμανικός μηχανισμός κατοχής αναπτύσσεται

 Στοιχεία του μηχανισμού παρακολούθησης, πληροφόρησης και καταστολής των Γερμανών κατακτητών

Γιώργος Μιλτ Σαλεμής

Βρισκόμαστε στη Βοιωτία το φθινόπωρο του 1943. 

Η Ιταλία έχει συνθηκολογήσει και η γερμανική διοίκηση αρχίζει να αναπτύσσεται στις περιοχές εκείνες όπου μέχρι τότε βρίσκονταν στις διαταγές των Ιταλών. 

Ατύπως γίνεται αυτό όσο οι έννοιες "τυπικώς" και "ατύπως" μπορούν να έχουν σημασία σε μια χώρα υπό κατοχή. 

Αυτό δε το "ατύπως" έχει ξεκινήσει, όπως αναφέραμε και αλλού, από την αρχή του καλοκαιριού του 1943. Διοικητικά,  η "κυβέρνηση" Ράλλη προβαίνει στην ίδρυση του ανεξάρτητου νομού Βοιωτίας, διορίζει νομάρχη και επάρχους, διατηρεί τους αγροφύλακες ως...συνδέσμους διαβίβασης των διαταγών προς τους διορισμένους Κοινοτάρχες. Ας σημειωθεί ότι οι επιτροπές διοίκησης των κοινοτήτων είναι τριμελείς και κάμποσες απ' αυτές τις έχει επιβάλλει κατευθείαν το γραφείο του "πρωθυπουργού" Ράλλη και ο ίδιος ο Ταβουλάρης. Το να ανακατεύονται τόσο... μεγάλα κεφάλια στο ποιος θα είναι πρόεδρος του τάδε ή δείνα μικρού οικισμού της Κωπαΐδας σημαίνει ότι ο Γερμανός διοικητής Μάγερ της Εταιρείας Κωπαΐδας, και εγκληματίας πολέμου, έχει τους λόγους του! 

Δίπλα και σε...μεσοτοιχία με τις επιτροπές των κοινοτήτων βρίσκονται οι επιτροπές παρακολούθησης των ανταρτών που έχουμε αναφέρει αλλού. Αυτές αποτελούνται συνήθως από τους τρεις της κοινότητας συν διακεκριμένους παράγοντες του χωριού, τον παπά, τον δάσκαλο, τον γιατρό, τον κτηματία, κάποτε δε κι έναν ράφτη, έναν κουρέα κλπ. 

Υπάρχουν κι άλλες επιτροπές από προηγούμενους μήνες. Όπως η επιτροπές στεγάσεως των δυνάμεων κατοχής. Έχουν εξουσία να αποφασίζουν για την... συγκατοίκηση! Δηλαδή, ποιος θα ξεσπιτωθεί και σε ποιο σπίτι θα συγκατοικήσει προκειμένου να εξασφαλιστούν τα κατάλληλα σπίτια για τους κατακτητές. Δεν πλήττονται, με άλλα λόγια, μόνο οι φτωχοί χωρικοί από την κατοχική λαίλαπα αλλά και τα εύπορα στρώματα της κοινωνίας, καθώς εκείνα ήταν που είχαν τα καταλληλότερα κτήρια. 

Στη συνέχεια δημοσιεύουμε για πρώτη φορά σχετικά τεκμήρια....

Ο Νομάρχης Γεωργόπουλος διαβιβάζει στις 20 Νοεμβρίου 1943 36 διαταγές για να επιδοθούν ταχύτατα στις κοινότητες της επαρχίας Λιβαδειάς.  Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να σημειώσουμε ότι η Χωροφυλακή έχει συμπτυχθεί σε κεντρικά σημεία. Η σύμπτυξη έχει αρχίσει από τον Οκτώβριο του 1942 και συνεχίστηκε για να ολοκληρωθεί τους πρώτους μήνες του 1943. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι, τα χωριά μένουν έξω από την άμεση επιτήρηση των δυνάμεων κατοχής και ο μόνος ιμάντας μεταβίβασης της εξουσίας είναι οι κοινοτάρχες, οι επιτροπές παρακολούθησης και οι... σύνδεσμοι αγροφύλακες. 

12 Οκτωβρίου 1943. Οι εκκαθαρίσεις στον Ελικώνα έχουν λάβει χώρα πριν λίγες ημέρες. Έχει καεί το Κυριάκι και τα άλλα χωριά, έχουν γίνει εκτελέσεις και έχει κινδυνεύσει ο Σιάντος που κινείται προς τα πάνω. Ο δήμαρχος Λεβαδέων συντάσσει κατάλογο των εφέδρων αξιωματικών της πόλης. 

16 Οκτωβρίου 1943.
"Προς το Γερμανικόν Φρουραρχείον Λεβαδείας"!!!
Η επταμελής επιτροπή της Αγίας Τριάδας-Στεβενίκου, καθησυχάζει τους Γερμανούς ότι μετά τις τελευταίες εκκαθαριστικές δεν έχουν εμφανιστεί αντάρτες στο χωριό. Έχει προηγηθεί άλλο σημείωμα το προέδρου ότι οι κάτοικοι έχουν επιστρέψει στα σπίτια τους και ασχολούνται με τις εργασίες τους. 

22 Οκτωβρίου 1943. Η επιτροπή παρακολούθησης ανταρτών της Αγίας Τριάδας - Στεβενίκου, ενημερώνει τον νομάρχη κι αυτός διαβιβάζει αυτούσιο το σημείωμα στο φρουραρχείο. Θέμα: επτά (7) αντάρτες που την προηγουμένη (21/10) ζήτησαν τρόφιμα και ξυλοκόπησαν κάτοικο του χωριού που τους έβρισε και τους έδιωξε. 
Στο επόμενο τεκμήριο, έναν μήνα μετά, στις 29 Νοεμβρίου, ο πρόεδρος ενημερώνει τον νομάρχη για την εμφάνιση έξι (6) ξυπόλυτων ανταρτών που ζητούν τρόφιμα αλλά οι κάτοικοι δεν τους έδωσαν τίποτα και επιπλέον τους "ύβρισαν με τον αισχρότερον τρόπον"

20 Οκτωβρίου 1943. Ο νομάρχης διαβιβάζει στο Γερμανικό Φρουραρχείο (ενταύθα) τον κατάλογο των κατοίκων της Σκριπούς. Τέτοια υπάρχουν πολλά καθώς οι Γερμανοί απαιτούσαν πληροφόρηση για όλα.  Στο επόμενο τεκμήριο βλέπουμε τους ιδιοκτήτες των αλωνιστικών μηχανών. Πρόκειται για ιδιώτες και συνεταιρισμούς και συντάσσεται μαζί με την μετάφραση στη γερμανική γλώσσα. 

1 Φεβρουαρίου 1943! Ρα καμπάνα Υπαπαντίσε!
(αρβ. χτύπησε η καμπάνα της Υπαπαντής) 
Ο τότε έπαρχος Κακοσαίος, του ενιαίου νομού Αττικοβοιωτίας, δίνει την εξουσία στην επιτροπή εξεύρεσης κατοικιών Θηβών να μπορεί να διατάσσει συγκατοικήσεις.
Πρόεδρος επιτροπής ο Ευστάθιος Ζαφειράκος. 

Να και η Δικαιοσύνη μπλεγμένη στα γρανάζια της Γερμανικής Κατοχής!
6 Οκτωβρίου 1943. Το Γερμανικό Φρουραρχείο Λεβαδείας διατάσσει να του γνωστοποιήσει ο εισαγγελέας πλημμελειοδικών αν οι Παπαλέξης, Καντάς,  Τσιφής, Νταλιάνης, Κοτσώνας και Βλάχος, καταδιώκονται από αυτόν και για ποιαν πράξη.
Τούτου δοθέντος, για όλους τους Έλληνες πλην των δωσιλόγων, είναι αυτονόητο ότι η Λαϊκή Δικαιοσύνη όχι μόνο ήταν πράξη αντίστασης αλλά άμεση και πρακτική αναγκαιότητα!

20 Σεπτεμβρίου 1943. Το πρώτο έσεται έσχατο!
Αλλά είναι το καλύτερο!
Οι πολιτοφυλακές των χωριών (Άγιος Γεώργιος, Θούριο, Χαιρώνεια, Μαυρονέρι, Σωληνάρι) να φοράνε λευκό περιβραχιόνιο στο αριστερό χέρι για να ξεχωρίζουν!
Γιατί μόνο αυτά τα χωριά; Διότι αυτά έχουν στον χώρο τους γραμμές τρένου!
Με άλλα λόγια, οι πολιτοφυλακές που συγκροτούνται από τους Γερμανούς για τη φύλαξη των γραμμών του τρένου αλλά και των καλωδίων των τηλεπικοινωνιών αρχίζουν να ανασυντάσσονται. Σημειώνουμε ότι τέτοιες αποφάσεις και νόμοι συγκρότησης πολιτοφυλακών υπάρχουν ήδη από τον Ιούνιο του 1942. Πριν δλδ οι αντάρτες βγουν στο βουνό! 

Για περισσότερα στοιχεία και λεπτομερή παρουσίαση όλων των παραπάνω βλέπε στον "Ορέστη".... 

Ανδρέας Μούντριχας-Ορέστης τόμος 1ος

  

Ανδρέας Μούντριχας-Ορέστης τόμος 2^ος

10 Δεκεμβρίου 1943: Οι Γερμανοί διατάσσουν την εκτέλεση όλων των...περιστεριών!

 

Γιώργος Μιλτ. Σαλεμής

Στις 10 Δεκεμβρίου 1943 οι Γερμανοί διατάσσουν την ολοκληρωτική εξόντωση των περιστεριών. Δεν είναι ένα περιστασιακό τοπικό μέτρο ασφαλείας. Είναι μια γενική διαταγή που αφορά την ΝοτιοΑνατολική Ευρώπη και μάλιστα από την 17η Ιουνίου 1943, δλδ πριν την φοβερή μάχη του Κουρσκ, την τελευταία στρατηγική αντεπίθεση της Βέρμαχτ. Όπως έχουμε πει πολλές φορές, μετά απ' αυτή τη σύγκρουση, η Βέρμαχτ χάνει οριστικά την ικανότητα να διεξαγάγει στρατηγικές αντεπιθέσεις και περνάει στην αναγκαστική στρατηγική άμυνα. 

Συνεπώς, η Ανωτέρα Στρατιωτική Διοίκηση Χαλκίδος, με τη σειρά της, διατάσσει τον νομάρχη Βοιωτίας τον φόνο των περιστεριών! 

Η διαταγή επιδίδεται στον νομάρχη, μεταφράζεται και κοινοποιείται στα χωριά. Σε κάθε χωριό ανατίθεται σε συγκεκριμένους ανθρώπους η ανάρτηση της διαταγής για να γίνει δυνατή η ανάγνωση. 

Θέλοντας και μη, οι χωρικοί αναρτούν τη διαταγή και αναφέρουν την εκτέλεσή της. 

Τι μπορούμε εδώ να παρατηρήσουμε:

1. Πόσο φοβούνται οι Γερμανοί την Αντίσταση. Πρόκειται για φόβο βαθύ και εκτεταμένο, γιατί όσο κι αν πράγματι τα περιστέρια μπορούν να μεταφέρουν μηνύματα, αυτό δεν είναι δα τόσο τρομερό πρόβλημα που θα κρίνει την έκβαση των γεγονότων σε όλη τη ΝοτιοΑνατολική Ευρώπη! Αλίμονο! 

2. Τον βαθύ αυταρχισμό των Γερμανών και την εμμονική του διάθεση να επιβληθούν παντού και στα πάντα. Ακόμη και σε ένα ολόκληρο είδος πτηνών του ουρανού! Τα πράγμα ξεφεύγει από το στρατιωτικό και πολιτικό πεδίο και εκτείνεται στον πολιτισμό των ανθρώπων εκείνων. Εκείνων που, και τότε και τώρα ακόμη, θεωρούν εαυτούς τους πιο πολιτισμένους στην Ευρώπη και μάλιστα θέλουν να ..εκπολιτίσουν και τους Ρώσους. Και τότε ήθελαν! 

3. Την απόλυτη υπαγωγή της "Ελληνικής Πολιτείας" στις διαταγές της Γερμανικής Στρατιωτικής Διοίκησης. Όπως και πάλι έχουμε αναφέρει αλλού, η Βοιωτία και η Εύβοια έχουν περάσει στη στρατιωτική διοίκηση των Γερμανών, ατύπως από το καλοκαίρι του 43 (πριν την συνθηκολόγηση της Ιταλίας!)  και τυπικά από τα μέσα Νοεμβρίου του 43. 

Εδώ φαίνεται καθαρά ότι ο νομάρχης δεν είναι τίποτα άλλο από ένα γρανάζι στη κατοχική μηχανή. Δεν διαφοροποιείται απ' αυτή πουθενά παρά μόνο στο ότι γνωρίζει τη γλώσσα και τον τρόπο μετάδοσης της "κίνησης" προς τα κάτω! Τόσο απ' αυτή τη διαταγή της εξόντωσης των περιστεριών όσο και από πλήθος άλλων, προκύπτει ότι η πολιτική διοίκηση των Ράλληδων δεν έχει καμιά μα καμιά αυτοτέλεια και κανένα περιθώριο ελιγμών. Απλώς εκτελεί και παρέχει μονοσήμαντα προς τους Γερμανούς πολύτιμες υπηρεσίες, οι οποίες, αν δεν υπήρχε η χείρα βοηθείας των "Ελλήνων", θα τους επιβάρυναν πολύ και είναι ζήτημα αν θα μπορούσαν να διοικήσουν, έστω έτσι όπως διοίκησαν, το χάος που προέκυψε στην Ελλάδα. 

4. Η "Ελληνική Πολιτεία", δείγμα της οποίας παραθέτουμε εδώ, είναι το καθεστώς το οποίο ήθελαν να ανατρέψουν οι Αντάρτες του ΕΛΑΣ και γι' αυτό κατηγορούνται μέχρι και σήμερα! 

Ναι, ακριβώς. Υποτίθεται ότι οι συνεργάτες των Γερμανών, συνεργάστηκαν μαζί τους αναγκαστικά για να μη γίνει η Ελλάδα Σοβιετία και Σταλινική και πάψει να υπάρχει ως... κοινοβουλευτική δυτική δημοκρατία(!) 

Και τούτο το σημειώνουμε, μαζί με τα άλλα, διότι κάποιοι, και από την πλευρά της Αριστεράς, ανησυχούν μήπως ρίξουμε περισσότερη ευθύνη στους ντόπιους συνεργάτες των Γερμανών κι έτσι "ξεπλύνουμε" τους Γερμανούς και κινδυνέψουν και οι πολεμικές αποζημιώσεις(!) 

Επιμένουμε και επιπλέον, στις κατηγορίες κατά των κατακτητών, προσθέτουμε και τη διάλυση και κατάργηση του Βασιλείου της Ελλάδος, της χώρας εκείνης που προέκυψε ως πολιτική οντότητα από την Επανάσταση του 1821 και τους μετέπειτα εθνικοαπελευθερωτικούς πολέμους. 

Ήγουν, οι "πολιτισμένοι" Γερμανοί εξοντώνουν και εξαφανίζουν τα πάντα. Από κράτη και λαούς μέχρι και τα περιστέρια!!!

Παραθέτουμε τη διαταγή ολόκληρη, μεταγραμμένη και στο πρωτότυπο σημείωμα της μετάφρασης για τον νομάρχη, από τα ΓΑΚ Φθιώτιδος-Λαμία....

Ανωτέρα Στρατιωτική Διοίκηση Χαλκίδος

Χαλκίς 10-12-43

Υπόθεσις: διατήρησις, διατροφή και εισαγωγή ταχυδρομικών περιστερών.

Κύριον Νομάρχην 

Λεβάδειαν

Συμφώνως προς την παρ. 21 του διατάγματος του Ανωτάτου Διοικητού  Νοτιοανατολικής Ευρώπης της 17-6-1943 (Φύλλον εφημερίδος δημοσιεύσεων των Διαταγμάτων για την Ελλάδα αριθ. 18 της 5-7-43) απαγορεύεται η διατήρησις, διατροφή και εισαγωγή περιστερών ταχυδρομικών. 

Άπασαι αι ανωτέρω περιστεραί πρέπει να φονευθώσιν αμέσως.

Όστις μετά την 1η Ιανουαρίου 1944 θα ανακαλυφθεί κατέχων τοιαύτας περιστεράς -εάν δεν θα  επισύρη βαρυτέραν ποινήν- θα τιμωρηθή δια φυλακίσεως ή καταναγκαστικών έργων. 

Η παρούσα να ανακοινωθή (να δημοσιευθή) αμέσως εις τον πληθυσμόν του νομού Βοιωτίας. 

Υπογραφή 

Συν/χης και Ανώτερος Στρατιωτικός Διοικητής

Στη συνέχεια και εντελώς ενδεικτικά παραθέτουμε την αναφορά του κοινοτάρχη του Θουρίου. Όχι τόσο για την αντίστιξη του ονόματος όσο για το ότι είναι περισσότερο συγκεκριμένη, αναλυτική και διαφωτιστική του πνεύματος. Διότι, οι δόλιοι Γερμανοί ναι μεν αναφέρονται σε ταχυδρομικά περιστέρια, εννοούν όμως όλα τα περιστέρια! Και δεν μπορεί κανείς να πιστέψει βέβαια ότι όλη η Βοιωτία εξέτρεφε ταχυδρομικά περιστέρια σε τεράστια σμήνη(!) 

Ελληνική Πολιτεία

Κοινότης Θουρίου

Προς

τον κ. Νομάρχην Βοιωτίας

Λεβάδειαν

Εις εκτέλεσιν της υπ' αριθ 1579 της 10/12/943 διαταγής υμών περί καταστρέψεως των διατρεφομένων περιστερώνων

Λαμβάνομεν την τιμήν ν' αναφέρωμεν υμίν 

1) του ιδιοκτήτου κ. Κων/νου Παπαϊωάννου καταστράφηκαν μόνον [10] δέκα αι υπόλοιπαι ανερχόμενοι πλέον των [50] πεντήκοντα είναι λείαν αδύνατον να καταστραφούν αν δεν χρησιμοποιηθεί όπλον κυνηγετικόν.

2) του ιδιοκτήτου κ. Ευσταθίου Αγ. Αγγελήν (;) καταστράφηκαν [10] δέκα υπολοίπονται δε περίπου 8 άτινας καταβάλη ο ίδιος προσπαθείας καταστροφής των.

Εν Θουρίω τη 17 Δεκεμβρίου 1943

Ο πρόεδρος της κοινότητος  

Ανδρέας Μούντριχας-Ορέστης τόμος 1ος

 

Ανδρέας Μούντριχας-Ορέστης τόμος 2^ος

Χτύπα τον τοίχο να φύγουν τα ποντίκια...

Γιώργος Μιλτ. Σαλεμής

Λίγο "χτύπησε τον τοίχο" η κυρία Μαρία Καρυστιανού και όλα "τα ποντίκια πετάχτηκαν έξω"!

Ποια είναι "τα ποντίκια";

Μα όλοι εκείνοι που εργαλειοποιούσαν τα Τέμπη για να δρέψουν πολιτικούς καρπούς!

Για πάρα πολύ καιρό το κίνημα που αναδυόταν γύρω από το έγκλημα και την ανάγκη για τιμωρία, δεν τους απειλούσε πολιτικά. Όλα ήταν μια χαρά και η ηγέτης του...αγαπητή σε όλους. Δεν είχαν λόγια να παινεύσουν και πάντα στάζανε μέλι.

Όταν το κίνημα αναγκάστηκε, ναι αναγκάστηκε, όπως κάθε πραγματικό κίνημα, να αναβαθμιστεί σε πολιτικό και να εκφραστεί και με γενικότερα πολιτικά αιτήματα που έτσι κι αλλιώς συνδέονται μαζί του, "όλα τα ποντίκια" όρμησαν να το φάνε.

Και βέβαια άρχισαν από την ψυχή του, την κυρία Μαρία Καρυστιανού.

Βρωμερή και τρισάθλια συμπεριφορά!

Αηδιαστικές μεθοδεύσεις και κάθε είδους ατιμία, πολιτική και ηθική, για να πλήξουν τον επερχόμενο κίνδυνο!

Να τον εξουδετερώσουν έστω κι αν από την εξουδετέρωση αυτή ανακουφιστεί και πάρει ανάσα ζωής ο τερατώδης αντίπαλός τους, το καθεστώς που υποτίθεται ότι πολεμάνε, το "σύστημα" στο οποίο είναι "αντι-συστημικοί"!!!

Τώρα, ο αντίπαλός τους δεν είναι όλο αυτό το καθεστώς που σαπίζει και συμπαρασύρει τις ζωές μας και τις ζωές των παιδιών μας, αλλά είναι η....κυρία Καρυστιανού(!)

Ο απόλυτος αυτοεξευτελισμός! Ο απόλυτος αυτοεκφυλισμός!

Ρε βρομιάρηδες, καπηλεύεται η Καρυστιανού τα Τέμπη;

Μπορεί να γίνει αυτό που είναι αδύνατο εξ ορισμού εφόσον η Καρυστιανού σήκωσε στους ώμους της το κίνημα αυτό;

Το κίνημα "των Τεμπών" ρε άθλιοι δεν είναι οι νεκροί. Είναι ο αγώνας για να αποκαλυφθούν οι πολιτικές διαδικασίες που οδήγησαν μαθηματικά στη δολοφονία τους εφόσον όλοι ήξεραν και το περίμεναν! Ο ΑΓΩΝΑΣ! Και τον αγώνα αυτόν τον έκανε η Καρυστιανού και το επιτελείο της!

Αλλά είσαστε τόσο ηλίθιοι όσο και ο Άδωνις. Που νομίζει από την πρώτη στιγμή μπορεί να μας κοροϊδεύει όπως κοροϊδεύει τους κλακαδόρους του.

Από την πρώτη στιγμή λέει ότι οι γονείς φωνάζουν γιατί θέλουν να πάρουν λεφτά(!) Και δεν καταλαβαίνει ότι έτσι αυτοκαταδίδεται! Διότι εφόσον φωνάζει κι αυτός ενάντια σε αυτούς που θέλουν τάχα να πάρουν λεφτά και ο ίδιος για τα λεφτά ενδιαφέρεται! Εκείνοι για να τα πάρουν, εκείνος για να τα γλιτώσει από κάποιους άλλους. Κι όταν τα γλιτώσει από τους άλλους θα αποκομίσει τα ανάλογα οφέλη, πολιτικά και άλλα πολλά.

Το έννομο συμφέρον των γονιών, στο κάτω κάτω, θεμελιώνεται και νομικά. Γι' αυτό είναι πολιτική αγωγή! Γιατί ακόμα και οι θεσμοί, όχι μόνο η ηθική, αναγνωρίζουν το συμφέρον τους και το δικαίωμά τους να παλέψουν γι' αυτό!

Καπηλεία λοιπόν δεν υπάρχει ούτε καν στις οικονομικές πτυχές, πόσω μάλλον στις πολιτικές!

Θυμίζω ότι στο ναυάγιο του Σαμίνα η "κάθαρση" έγινε δια του Σφηνιά. Όλες οι ύαινες τότε κρύφτηκαν πίσω από την παλληκαριά του να άρει τις αμαρτίες όλων, ακόμα και όσων των πολέμησαν λυσσαλέα και τελικά ματαίωσαν το όραμά του.

Εν προκειμένω, το λιγότερο που θα μπορούσε να αποτελέσει στοιχείο της κάθαρσης θα ήταν να αλλάξει, η εταιρεία σιδηροδρόμων, χέρια και να λειτουργήσει αλλιώς. Άλλο ένα στοιχείο είναι να πάψει ο θρασύς Καραμαλάκος να είναι πολιτικός εφ' όρου ζωής. (Για να μη πω να πάει στο Άγιον Όρος καλόγερος!)

Ούτε αυτά τα στοιχειώδη δεν έγιναν και ζητάτε επιπλέον τα ρέστα;

Ου ρε ξεφτύλες!

Αλλά ακόμα μεγαλύτερη αηδία προκαλεί η στάση αρκετών "Αριστερών"!

Εκείνοι που είδαν τις γιαγιάδες τους και τις μανάδες τους να μπαίνουν μπροστά στους αγώνες και να... πολιτικοποιούν τη διεκδίκηση της... εκδίκησης, εκείνοι αποδομούν με άτιμο τρόπο την Καρυστιανού!

Εκείνοι που έχουν υποχρέωση από την ιδεολογία τους (την υποτιθέμενη ιδεολογία τους εφόσον πάντα σ' αυτή αναφέρονται) να βλέπουν τους κοινωνικούς μηχανισμούς των γεγονότων, κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι, αν δεν πολιτικοποιηθεί το κίνημα, και οι αιτίες που οδήγησαν στο έγκλημα, δεν θα εξαλειφθούν και η εκδίκηση δεν θα μείνει στην διεκδίκηση θεσμών αλλά θα διεκδικήσει κι άλλο, ακόμα περισσότερο αίμα!

Αυτό έγινε στον εμφύλιο! Αυτό γίνεται σε κάθε εμφύλιο!

Το κίνημα της Αντίστασης στην Κατοχή εκφράστηκε και πολιτικά. Η Δεξιά με τους Άγγλους του αμφισβήτησαν το δικαίωμα. Και τότε έτσι έλεγαν. Ότι καπηλεύονταν οι αντιστασιακοί την αντίστασή τους(!) Δλδ. για να μην είναι κάπηλοι του αγώνα τους θα έπρεπε να παραδώσουν την εξουσία σε εκείνους που είτε απείχαν είτε πολέμησαν ενάντια στον αγώνα αυτόν!!! Τότε δεν θα υπήρχε ζήτημα. Όλα θα ήταν καλά καμωμένα(!)

Οι πραγματικοί Αριστεροί τα ξέρουν όλα αυτά και στέκονται δίπλα στο κίνημα των Τεμπών άνευ όρων! Διότι έτσι κι αλλιώς είναι στη σωστή κατεύθυνση!!!

Έστω κι αν έχουν κάποιες επιφυλάξεις ή δεν αισθάνονται αισιόδοξοι για την πολιτική του έκβαση.

Έτσι κι αλλιώς δυναμιτίζει το καθεστώς που συνθλίβει όλους μας! Και αυτό του δίνει την... πιστοποίηση!

Ούτε στο σακί ούτε στο ταγάρι!!!

Γιώργος Μιλτ. Σαλεμής

Το 1946 ο Νίκος Ζαχαριάδης, ο «Σταλινικός» γραμματέας του ΚΚΕ, στέλνει τα καλύτερα στελέχη του κόμματος, μαζί με μεγάλο πλήθος μελών μη προλεταριακής προέλευσης, στο αδελφό Αγροτικό Κόμμα Ελλάδος. Έχει δύο στόχους, τουλάχιστον, στο μυαλό του.

Ο ένας είναι να διαφυλάξει τον προλεταριακό χαρακτήρα του ΚΚΕ καθώς η αύξηση των μελών του από όλες τις άλλες τάξεις και στρώματα ήταν τεράστια κατά τη διάρκεια του ΕΑΜικού έπους.

Ο άλλος ήταν να ενισχύσει με σημαντικές δυνάμεις το ΑΚΕ ώστε να εδραιωθεί και να προαχθεί η εργατοαγροτική συμμαχία. Μια συμμαχία των δύο μεγάλων κοινωνικών οντοτήτων, της εργατικής τάξης και της αγροτιάς, εκφρασμένη μάλιστα και με πολιτικούς όρους, θα συμπαρέσυρε «αυτομάτως» και διάφορα άλλα στρώματα και ομάδες της κοινωνίας. Αυτή η συμμαχία υπήρξε στην Κατοχή αλλά προφανώς ο Νίκος ήθελε να την ανανεώσει και να την σφυρηλατήσει στην νέα φοβερή κατάσταση που προέκυπτε. Πάντα, ακόμα και τότε επί Ζαχαριάδη, το ΚΚΕ δεν υποτιμούσε καθόλου τις εκφρασμένες ΚΑΙ πολιτικά κοινωνικές συμμαχίες.

Τώρα; Τώρα τι;

Ο Φάμελος το 2026 διαγράφει τον Φαραντούρη και,

Ο μεν ανεκδιήγητος Κουτσούμπας… διορθώνει, όχι μόνο τον Ζαχαριάδη, αλλά και όλη την ιστορία του ΚΚΕ, ιδιαίτερα την μεταΕΑΜική!

Οι δε ανεκδιήγητοι της ρέστης Αριστεράς, οι αντιΣταλινικοί και οι αντιΖαχαριαδικοί, κάνουν ό,τι, ούτε ο Στάλιν ούτε ο Ζαχαριάδης έκαναν ποτέ!

Και στο κάτω-κάτω, να επιδιώκει ο Στάλιν ή ο Ζαχαριάδης την ιδεολογική καθαρότητα, μπορεί να πει κανείς, ακόμη κι όταν διαφωνεί, ότι έχει μια βάση. Υπάρχει μια ιδεολογία, έχει όνομα, ιστορία, φιλολογία, συζήτηση και δη επιστημονική. Υπάρχει σε θεωρία και εμπειρία, υπάρχει σε βιβλία, σε προγράμματα, σε μπροσούρες προορισμένες για να διαβάζουν οι πολλοί κι οι αγράμματοι, υπάρχει σε πλακάτ και αφίσες, υπάρχει με αίμα γραμμένη στους δρόμους και τα εργοστάσια, στα πεδία των μαχών και στους στρατώνες.

Της σημερινής μισοδιαλυμένης Αριστεράς ποια είναι η ιδεολογία και που μπορεί κανείς να τη βρει; Πώς μπορεί κανείς να τη διαβάσει, να τη μελετήσει, να ξέρει, τέλος πάντων, ότι από αυτή εμφορείται ο Πολάκης άμα και ο Ραγκούσης, η Αχτσιόγλου άμα και ο Τζανακόπουλος, ο Φάμελος άμα και ο Αρβανίτης;

Όσο για το Κουτσουμπιστικό Κόμμα Ελλάδος, εκείνο, ναι μεν κάνει ιδεολογική δουλειά, αλλά, αυτή η ιδεολογική δουλειά έχει αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό: το «ναι μεν αλλά»! Ναι μεν είναι μαρξιστική-λενινιστική αλλά την αναθεωρούμε και την ανασκευάζουμε ως προς τις πολιτικές συμμαχίες!… ναι μεν είναι σταλινικική αλλά μπορεί να μοιάζει περισσότερο με τον τροτσκισμό!...ναι μεν θέλουμε συμμαχίες αλλά αυτές να εκφραστούν πολιτικά μέσα από μας!...ναι μεν θέλουμε τις μάζες αλλά όχι για ψιλοπράγματα, όπως να αλλάξουμε την κυβέρνηση, αλλά για μεγάλα πράγματα ταμαχιάρικα, να αλλάξουμε το κοινωνικό σύστημα που ούτε οι Ρώσοι κομμουνιστές, δεν διανοούνται να τολμήσουν. Αλλά τι είναι ο Ζιουγκάνοφ, θα μου πείτε, μπρος στον Μητσάρα τον Κουτσούμπα; Μην έχει ο Ζιουγκάνοφ μεγαλύτερη κομματική ηλικία από τον γίγαντα της προλεταριακής επανάστασης στην Ελλάδα, ή μήπως έχει περισσότερους προλετάριους στις γραμμές του; Κι έχει ο Ζιουγκάνοφ αντιδικτατορική δράση που έχει ο δικός μας, ο Μήτσος μας;!

Ο άλλος Νίκος πάλι, ο Μωραΐτης, από την αναζήτηση της ιδεολογικής καθαρότητας στον Τσίπρα, μετά στον Κασσελάκη και στον Τάιλερ, εξανίσταται και στηλώνει τα πόδια! Ιδεολογία, λέει, είναι να βλέπεις τα πράγματα από μια συγκεκριμένη γωνία:

"Για μένα ιδεολογία είναι η πλευρά από την οποία διαλέγεις να κοιτάς τον κόσμο"!

Να με συγχωρεί η χάρη του! Ιδεολογία είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα απλό μπανιστήρι! Η ιδεολογία, τουλάχιστον για την Αριστερά, είναι ένας τρόπος σκέψης και ένα… σύστημα σκέψης. Έχει θεωρητικό μέρος έχει και πρακτική εμπειρία, η οποία εμπειρία, είναι «κριτήριο της αλήθειας». Της αλήθειας που είναι υπέρτατος σκοπός των κολασμένων ανά τον κόσμο αλλά και ελληνική παρακαταθήκη στους αιώνες (κατά αλήθειαν ζην και θνήσκειν!) Έχει, η ιδεολογία, και οντολογία. Ήτοι, μελετάει το τι είναι αυτό που μας κάνει να είμαστε, εμείς και τα πράγματα, αυτό που είμαστε. Έχει, επίσης, και γνωσιοθεωρία. Ήγουν εργαλείο για να σκέφτεσαι και να γνωρίζεις τον Κόσμο. Έχει, η γνωσιοθεωρία, σχετική αυτοτέλεια και επιδέχεται εξέλιξη και ανάπτυξη, σχεδόν δυο αιώνες, μάλιστα, πριν τη σημερινή ΑΙ!

Αυτή η ιδεολογία, ειδικά στην Αριστερά είναι τέτοια, φιλοδοξεί να είναι τέτοια, γιατί θέλει να καταλήγουν οι φορείς της σε ενιαία συμπεράσματα και την ανάλογη ενιαία δράση. Ακόμα κι όταν είναι μακριά ο ένας από τον άλλον, ακόμα κι όταν δεν επικοινωνούν, να μπορούν να αναλύουν τα δεδομένα με συγκεκριμένο τρόπο και, προπαντός, να καταλήγουν στα ίδια συμπεράσματα ΔΡΑΣΗΣ!!

Πού τα είδε, ο Νίκος Μωραΐτης, όλα αυτά στη σημερινή Αριστερά, εδώδιμη και αποικιακή; Θα του πρότεινα να κοιτάξει καλύτερα, διότι ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει στην Αριστερά μας. Εκτός του ότι δεν γνωρίζουν τι ποιεί η Δεξιά τους, λένε και κάνουν ακριβώς το διαφορετικό από το τι κάνουν οι άλλοι. Αν η ιδεολογία προορίζεται για να καταλήγει κανείς σε ενιαία δράση, εδώ καταλήγουν σε διαφορετική δράση! Ο καθένας τον χαβά του, σαν να απεχθάνεται η… φύση της Αριστεράς την ομοιομορφία(!!!)

Εκτός βέβαια, από την περίπτωση που η ποικιλομορφία προέρχεται από την κυρία Μαρία Καρυστιανού!

Ααα! Εκεί, όλα κι όλα! Απαιτούμε ιδεολογική σαφήνεια! Όχι παίξε γέλασε…

Αλλά, πολλά είπαμε να για τους Νίκους μας, να πούμε και για τον δικό τους.

Αυτό το Νείκος είναι δικό μας και δικό τους άλλωστε! Μέχρι να σημάνουν οι καμπάνες!

Τον Νίκο Καραχάλιο δεν τον συμπαθώ. Παλαιόθεν και τώρα. Όμως τον ακούω και τον διαβάζω γιατί τον θεωρώ οξυδερκή και ικανότατο. Παίρνω τοις μετρητοίς τα λόγια του και τα σκέφτομαι, μια δυο τρεις φορές. Ενίοτε και περισσότερο.

Όπως τώρα, αυτές τις σπιουνιές του για την γριά από τη Συρία με τα Αραμαϊκά.

Σκέφτηκα και ξανασκέφτηκα, έβαλα κάτω και τις ανακοινώσεις τις επίσημες, τις γραπτές, της κυρίας Μαρίας Καρυστιανού, οι οποίες προφανώς είναι μεταφρασμένες από τα Αραμαϊκά, και του κάνω μια πρόταση.

Να βάλει, λυτούς και δεμένους, να έρθει εδώ η γερόντισσα και να πάει εκεί ο Νίκος!

Η άγνοια της Αραμαϊκής, δεν είναι πρόβλημα, υπάρχουν τα μεταφραστήρια ΑΙ..

Να έρθει εδώ η γερόντισσα γιατί, αν εκείνη ξέρει να συντάσσει τέτοιες ανακοινώσεις και να κάνει τέτοιες τοποθετήσεις, τι άλλο θέλουμε; Γιατί, δηλαδή, μόνο ποδοσφαιρικούς παράγοντες από την Τουρκία θα φέρνουμε; Εγγύς Ανατολή είναι και η Συρία και μάλιστα «ανελλήνιστη δεν είναι» θαρρώ…

Δήλωση αρχών: Τις ανακοινώσεις, τις περισσότερες, της κυρίας Μαρίας Καρυστιανού, τις αναδημοσιεύω αυτούσιες, ολόκληρες και χωρίς καθόλου σχολιασμούς αν και είμαι πολυλογάς. Πάει να πει ότι με καλύπτουν και δεν έχω να προσθέσω άλλο τι.

Μέχρι εδώ τα πήγαμε καλά.

Θα περιμένω και τις επίσημες, γραπτές, διακηρύξεις του κόμματος. Να τις μελετήσω και να τις συγκρίνω και με το αραμαϊκό πρωτότυπο.

Τότε θα αποφασίσω πώς θα διαθέσω την ψήφο μου.

Ανεξαρτήτως όμως απ’ αυτό, από το τι θα ψηφίσω δηλαδή, το εγχείρημα δεν με χαλάει. Ίσα – ίσα!

Άλλωστε σε τέλμα είμαστε. Και τα άλλα, τα μεγάλα και τα επαναστατικά, τα είδαμε επίσης.

Κάλιο λίγα και στο χέρι, σύντροφοι, παρά δέκα και καρτέρι. Έπιασε και κρύο, γεράσαμε και στο καρτέρι.

Και κάτι άλλο ακόμα.

Δεν σας γουστάρει ο Νατσιός με το γαλάζιο μαλλί, δεν σας αρέσει, και με το δίκιο σας, η Ζωή, δεν σας αρέσει ο Φαραντούρης με το ποικιλόχρωμο μαλλί, δεν σας αρέσει ο Βελόπουλος χωρίς καθόλου μαλλί, αφήστε την κομμωτική διότι όποτε πάτε για μαλλί βγαίνετε κουρεμένοι, και με την ψιλή μάλιστα!

Δείτε ότι, απ’ όλους μαζεύει η Καρυστιανού και τους ανακατεύει σε ένα μείγμα αγνώστου ταυτότητας.

Δεν είναι καλύτερο να είναι ανακατεμένοι αντί να είναι μπετοναρισμένοι σε κόμματα και κομματάκια όπου θα αναπαράγουν την…εθνικιστική τους ιδεολογία;

Δεν είναι καλύτερα να είναι όλες οι μάζες συγκεντρωμένες, οπότε πάτε εσείς εκεί, οι ιδεολογικά καθαρισμένοι, οι πούροι και πουριτανοί, να τις επαναστατικοποιήσετε;

Τι άλλο θέτε; Η Ιστορία εργάζεται για σας!

Αμάν πια!

Δεν σας το βρίσκουμε, τελικά, ούτε στο σακί ούτε στο ταγάρι…